De Praktijk van de Academie #1
De beroepspraktijk van Sybren Woudstra
Sybren Woudstra werkt aan een maquette voor het Dans- en Muziektheater te Den Haag bij Powerhouse Company, ontwerp en beeldrecht Powerhouse Company & RAU
Reageer!
Tijdens mijn interieurarchitectuuropleiding aan de St. Joost Kunstacademie in Breda was ik al geïnteresseerd in architectuur. Hier werkte ik graag op het raakvlak van interieur en exterieur. Ik werkte bij een klein ontwerpbureau in Geldrop aan interieuropdrachten voor kunsttentoonstellingen waarvoor ik ook de werktekeningen maakte. Ik vond zelf dat ik te weinig bouwtechnische kennis had en dit – naast mijn belangstelling voor architectuur – vormde voor mij aanleiding om me in te schrijven voor het voorbereidend jaar ‘techniek’ op de RAVB.
Dit technisch voorbereidend jaar verlangde dat je werkzaam was als technisch tekenaar. Bij gebrek aan ervaring begon ik als stagiair bij Joke Vos Architecten, een klein Rotterdams architecten bureau. Door de combinatie van het leren tekenen bij Joke Vos en de anderhalve dag op de academie, leerde ik ontzettend veel. Het was wel een zware tijd omdat ik elke dag forensde tussen Breda en Rotterdam.
In 2007 was er nog weinig te merken van de huidige crises waardoor ik kon groeien van stagiair naar bouwtechnisch tekenaar. Het was heerlijk hier te werken en ik had leuke collega’s waarvan er twee ook aan de Academie studeerden. Er was op het bureau een vrij harde scheiding tussen ontwerpers en tekenaars. Ondanks mijn ontwerpachtergrond vond ik het prima om hier geen ontwerper te zijn. Mijn taken waren het maken van blokplattegronden voor seriematige woningbouw, het maken van kozijnstaten, en wat ik het leukst vond, het maken van principedetails. Ik werkte onder een zeer ervaren projectleider, die mijn werkzaamheden in hapklare brokken verdeelde. Nauwkeurig ging hij met rode pen door mijn tekeningen. In het begin dacht ik dat het lag aan mijn beperkte technische vaardigheden. Later ontdekte ik dat dit werkmethode van het bureau was, ze waren heel nauwkeurig in hun kwaliteitswaarborging. Veel collega's konden hier niet goed tegen, maar ik vond het wel prettig. Ik leerde hoe het moest, en kon altijd met een leeg hoofd beginnen aan mijn academiewerk zonder dat mijn praktijkwerkzaamheden nog door mijn hoofd spookten.
Inmiddels had ik na het voorbereidend jaar een huisje in Rotterdam gevonden voor mijn vriendin en mij. Tijdens de masterfase bleef ik voor Joke Vos werken. Ik vond dat ik het allemaal erg goed voor elkaar had; overdag leuke collega's en een makkelijke baan, ‘s avonds en in het weekend lekker ontwerpen voor de academie. Ook mijn baas was tevreden met mijn werk. Het leek er zelfs op dat ik, na ruim een jaar bij Joke Vos, wat meer (assistent)ontwerp werk mocht gaan doen. Helaas werd door crisis het bureau genoodzaakt flink in te krimpen en werd mijn contract niet verlengd.
Op dat moment volgde ik op de Academie het ontwerpatelier van Nanne de Ru, oprichter van Powerhouse Company. Nanne wist dat mijn contract niet verlengd werd en vroeg me voor hem te werken. Ik was zeer geïnteresseerd in het werk van Powerhouse Company. Het was precies die tijd dat ze op de cover van het Architectuurjaarboek 2008 stonden! Mijn taken in de beroepspraktijk werden compleet anders. Ik maakte volumestudies voor een hotel, ontwikkelde interieurelementen voor een grote villa, maar maakte ook presentatietekeningen. Grootste verschil was dat ik continu naar mijn mening gevraagd werd. Mijn werktijden waren ook totaal anders dan bij Joke Vos, het ontwerpteam gaat vaak veel weekenden door aan prijsvragen en we werken tot laat in de avond.
Ik vind het helemaal geweldig om hier aan veel bijzondere projecten te werken. Het is wel vaak lastig om dit te combineren met de Academie. Daarnaast besteed ik ook minder tijd met mijn vriendin samen dan ik zou willen. Hoewel het studiedeel op de Academie er af en toe bij inschiet, heb ik wel het gevoel dat mijn werkzaamheden op dit moment van mijn studie bij Powerhouse beter overeenkomen met de leerdoelen van de Academie. Ik ben uiteindelijk blij dat ik de overstap naar Powerhouse heb gemaakt. Hier leer ik als ontwerper hoe je met de ambitie om ‘mooie dingen’ te maken, deze ook kan realiseren, zonder dat je concessies hoeft te doen door lage budgetten van opdrachtgevers.
Dit technisch voorbereidend jaar verlangde dat je werkzaam was als technisch tekenaar. Bij gebrek aan ervaring begon ik als stagiair bij Joke Vos Architecten, een klein Rotterdams architecten bureau. Door de combinatie van het leren tekenen bij Joke Vos en de anderhalve dag op de academie, leerde ik ontzettend veel. Het was wel een zware tijd omdat ik elke dag forensde tussen Breda en Rotterdam.
In 2007 was er nog weinig te merken van de huidige crises waardoor ik kon groeien van stagiair naar bouwtechnisch tekenaar. Het was heerlijk hier te werken en ik had leuke collega’s waarvan er twee ook aan de Academie studeerden. Er was op het bureau een vrij harde scheiding tussen ontwerpers en tekenaars. Ondanks mijn ontwerpachtergrond vond ik het prima om hier geen ontwerper te zijn. Mijn taken waren het maken van blokplattegronden voor seriematige woningbouw, het maken van kozijnstaten, en wat ik het leukst vond, het maken van principedetails. Ik werkte onder een zeer ervaren projectleider, die mijn werkzaamheden in hapklare brokken verdeelde. Nauwkeurig ging hij met rode pen door mijn tekeningen. In het begin dacht ik dat het lag aan mijn beperkte technische vaardigheden. Later ontdekte ik dat dit werkmethode van het bureau was, ze waren heel nauwkeurig in hun kwaliteitswaarborging. Veel collega's konden hier niet goed tegen, maar ik vond het wel prettig. Ik leerde hoe het moest, en kon altijd met een leeg hoofd beginnen aan mijn academiewerk zonder dat mijn praktijkwerkzaamheden nog door mijn hoofd spookten.
Inmiddels had ik na het voorbereidend jaar een huisje in Rotterdam gevonden voor mijn vriendin en mij. Tijdens de masterfase bleef ik voor Joke Vos werken. Ik vond dat ik het allemaal erg goed voor elkaar had; overdag leuke collega's en een makkelijke baan, ‘s avonds en in het weekend lekker ontwerpen voor de academie. Ook mijn baas was tevreden met mijn werk. Het leek er zelfs op dat ik, na ruim een jaar bij Joke Vos, wat meer (assistent)ontwerp werk mocht gaan doen. Helaas werd door crisis het bureau genoodzaakt flink in te krimpen en werd mijn contract niet verlengd.
Op dat moment volgde ik op de Academie het ontwerpatelier van Nanne de Ru, oprichter van Powerhouse Company. Nanne wist dat mijn contract niet verlengd werd en vroeg me voor hem te werken. Ik was zeer geïnteresseerd in het werk van Powerhouse Company. Het was precies die tijd dat ze op de cover van het Architectuurjaarboek 2008 stonden! Mijn taken in de beroepspraktijk werden compleet anders. Ik maakte volumestudies voor een hotel, ontwikkelde interieurelementen voor een grote villa, maar maakte ook presentatietekeningen. Grootste verschil was dat ik continu naar mijn mening gevraagd werd. Mijn werktijden waren ook totaal anders dan bij Joke Vos, het ontwerpteam gaat vaak veel weekenden door aan prijsvragen en we werken tot laat in de avond.
Ik vind het helemaal geweldig om hier aan veel bijzondere projecten te werken. Het is wel vaak lastig om dit te combineren met de Academie. Daarnaast besteed ik ook minder tijd met mijn vriendin samen dan ik zou willen. Hoewel het studiedeel op de Academie er af en toe bij inschiet, heb ik wel het gevoel dat mijn werkzaamheden op dit moment van mijn studie bij Powerhouse beter overeenkomen met de leerdoelen van de Academie. Ik ben uiteindelijk blij dat ik de overstap naar Powerhouse heb gemaakt. Hier leer ik als ontwerper hoe je met de ambitie om ‘mooie dingen’ te maken, deze ook kan realiseren, zonder dat je concessies hoeft te doen door lage budgetten van opdrachtgevers.
Reacties
Plaats een reactie
