De verticale enfilade
De enfilade is een aaneenschakeling van kamers waarbij de toegang tot iedere kamer op dezelfde ruimtelijke as ligt. Hierdoor is een ononderbroken doorkijk naar de volgende kamers mogelijk. In de baroktijd waren de kamers gerangschikt van een openbaar karakter naar een meer privaat karakter. De status van een bezoeker bepaalde welke kamers betreden mochten worden.
De verticale enfilade geeft ook een doorkijk door het gebouw en kondigt etages aan in plaats van kamers. Tevens zijn de etages gerangschikt van een openbaar karakter naar een privaat karakter. Beneden bevindt zich de ontvangstkamer/pronkkamer met het beste uitzicht door het huis en boven is de slaapkamer gesitueerd. In de baroktijd werd veel gebruik gemaakt van perspectivische vertekening. De vertikale enfilade gebruikt dit instrument om de bezoeker –vanuit de ontvangstkamer- te doen geloven dat het gebouw meer etages bevat dan werkelijk het geval is.
Massa krijgt vorm doordat het gebouw een dichte en open kant heeft (afb. 2). De dichte kant kan worden verbeeld door een solide L-vormig blok waaraan de vloerdelen van de vertikale enfilade zijn opgehangen. Het effect is dat de enfilade zich door de massa heen vreet en niet stopt alsmede een oneindige doorkijk door het huis geeft. De materialisatie van de façade en het interieur sluiten aan op dit thema.
