POP2020 een nieuw gezicht voor Rotterdam POPstad

Inleiding

Rotterdam heeft een rijke muziekgeschiedenis. Verschillende muziekstijlen vonden er hun oorsprong. Er is dan ook in al die jaren een breed scala aan verschillende podia, clubs en zalen opgebouwd.

De laatste jaren is de Rotterdamse podiumscène echter hard achteruit gegaan. Het missen van de poppodium- bouwwoede van de jaren ‘90 heeft zijn littekens achter gelaten. Verder hebben financiële problemen, overlast en besluiteloosheid vanuit de politiek hebben ervoor gezorgd dat de Rotterdamse popscene zijn plaats in Nederland verloren is.

De slechte status van de popscene in Rotterdam is buiten een persoonlijke ervaring, ook een die regelmatig in de media terugkomt. Rotterdam mist op dit moment gewoonweg een aantal faciliteiten. Voor bands die meer liefhebbers trekken dan ca. 600 man, maar te klein zijn voor Ahoy (circa 12000 man) is in Rotterdam geen plaats. Het is voor deze bands en dus ook voor de bezoeker, noodzaak om uit te wijken naar omliggende steden. Er is in Rotterdam behoefte aan en plaats voor een nieuw poppodium!

POP2020, wat, hoe en waarom.

Rotterdam heeft wel een breed georiënteerd netwerk van kleine zalen, podia en podiumcafés voor verschillende doelgroepen. Toch staat Rotterdam niet meer bekend als “popstad”. Wel is het muziekonderwijs in Rotterdam volop in ontwikkeling. Steeds meer opleidingen vinden er hun plek. Verder heeft Rotterdam door het aantal “underground” podia die er zijn, een levendig groep jonge initiatiefnemers in de muziekwereld. Samen met het bestaande podiumnetwerk en het muziekonderwijs is er genoeg voedingsbodem voor een unieke plek binnen muziekaal Nederland.

Het ontwerp voor een nieuwe podium kan het best omschreven worden als een soort van “foyer” voor het gehele Rotterdamse circuit. Het gebouw zal de (pop)-muziek van Rotterdam weer op de landelijke kaart moeten zetten en het gezicht zijn van Rotterdam als popstad. De foyer zal het startpunt zijn om het grote poppodium, wat je heel Rotterdam zou kunnen noemen, te ontdekken. Verder zal de foyer ook gebruikt worden als popzaal welke geprogrammeerd kan worden voor ongeveer 2250 bezoekers. Er zal plaats zijn voor jonge ondernemers in de muziekindustrie, een broedplaats met plek voor: opnamestudio’s, kantoorruimte, onderwijs en een popcafé. Deze functies ook om een financieel draagkrachtiger podium te krijgen.

Een poppodium, zoals die in de jaren ‘90 zijn gebouwd, blijkt nu niet meer rendabel te zijn. Na de ontwikkelingen die geleid hebben tot de mono- functionele popmachines van de jaren ‘90, moet het circuit verder ontwikkelen om te kunnen blijven bestaan. Ontwikkelingen waarbij de bezoeker niet meer alleen consument is van muziek, maar weer een participant, zijn noodzakelijk om de binding met het podium weer terug te krijgen. De podia’s moeten hun maatschappelijke positie die ze in hun beginperiode hadden, namelijk die van een creatieve “vrijplaats”, weer heroveren. Het podium moet een plek worden om te experimenteren en bezig te zijn met muziek, vrij van commercie.

Dit kan door niet alleen een extra inkomstenbron toe te voegen aan de reeds bestaande typologie van het poppodium, maar deze inkomstenbron door de gebruikers zelf te laten “bouwen” in de vorm van parasitaire eenheden aan de gevel. Hierdoor verandert het gebouw van mono- functioneel naar multifunctioneel. Doordat de organisatie een facilitaire “backbone” neerzet, welke alle gedeelde programma onderdelen in zich herbergt, ontstaat er een object in de stad dat, niet alleen zijn eigen plek herovert binnen die stad, maar ook flexibel gebruikt kan worden door de huurders. Daarmee wordt een podium neergezet dat niet alleen goed is voor Rotterdam nu, maar ook klaar is voor de toekomst.

Pop2020 kijkt dus verder dan de huidige typologie van het poppodium en vormt een denkbeeld voor het poppodium van de toekomst.