Het nieuwe Charlois

 

Waar de tuindorpen in Rotterdam ooit zijn bedacht als antwoord op een verlangen van de havenarbeider naar het platteland en de dorpjes, is dit inmiddels gedateerd. De doelgroep voor de wijk mag dan wel gewijzigd zijn de vraag naar deze ‘kleine’ woningen is gebleven. Deze nieuwe doelgroep is echter meer gewend aan de stad, de sociale interactie en de levendigheid welk deze met zich mee brengt.

De bestaande bebouwing uit 1935-1940 krijgt een nieuwe toegang tot het wijkje d.m.v. een plein. De straten aan de korte zijdes van het plein zijn beide geven toegang tot de kleine intieme ‘oude’ straatjes welke het hard vormen van de wijk. Door deze oude straten één richtingsverkeer te maken en wordt een herkenbare route naar de woningen gecreëerd.

De gebouwhoogte en straatbreedte zorgt voor een geleidelijke overgang in de wijk. De ‘oude’ bebouwing welke een nieuwe impuls krijgt in de rustige afgelegen straat. De ontsluiting van de huizen en de verhoudingen van de profielen zorgen voor de variatie en overgang van stad naar tuinstad. De combinatie van grondgebonden woningen en daarboven de appartementen zorgt voor een grotere sociale controle en voor een vernieuwde manier van wonen. Wonen met een korte, maar regelmatige sociale interactie tussen bewoners in de wijk.

 

Het nieuwe Charlois
Het nieuwe Charlois
Het nieuwe Charlois
Het nieuwe Charlois
Het nieuwe Charlois