Awwwards

Slotpresentatie Florentine van der Vaart

vrijdag 30 juni, 17u00

Vrijdag 30 juni vindt de slotpresentatie plaats van Florentine van der Vaart, getiteld ‘Het toe-eigenen van ruimte’. Hieronder vind je een samenvatting over het afstudeerproject.

Student

Florentine van der Vaart, Archtitectuur

Commissie

Job Floris (RAvB), voorzitter
Lilith van Assem (Lilith Ronner van Hooijdonk), mentor
Jeroen Schipper (JSA Rotterdam & Orange Architects), criticus
Reimar von Meding (KAW & Reimarkt), criticus

Afstudeerdatum en locatie

Vrijdag 30 juni, aanvang 17u00
Auditorium, begane grond

De slotbijeenkomsten van onze afstudeerders zijn openbaar toegankelijk, je bent van harte welkom om deze bij te wonen!

‘Het toe-eigenen van ruimte’

Met trots presenteer ik mijn ontwerpopgave “het toe-eigenen van ruimte” tijdens mijn slotpresentatie. Een
woongebouw dat mensen samenbrengt. Een plek waar mensen met plezier wonen en elkaar ontmoeten
zonder privacy in te leveren. Dat is de kwaliteit van dit woongebouw.

Mijn ontwerpopgave gaat over “het toe-eigenen van ruimte”. Al lange tijd fascineert het mij hoe mensen een
plek die niet van hun is gebruiken, toe-eigenen. Ik kan vele voorbeelden noemen van plekken waarin mensen
hun identiteit uitdragen en zich daardoor verbonden voelen met de plek. Neem bijvoorbeeld de piano’s op
de verschillende treinstations. Deze staan in het publieke domein en iedereen mag erop spelen. Iedereen. Er
is geen aangewezen muzikant. Als je zin hebt, mag je spelen. En het gebeurt! Je ziet mensen genieten en
lachen; al spelend of toekijkend vanaf de zijlijn. Het effect is dat mensen elkaar ontmoeten en in contact
komen. Dat vind ik tof!

Binnen de gebouwde woonomgeving zijn verschillende domeinen te onderscheiden, namelijk het collectief,
publiek en privé domein. Wat mij betreft gaat “het toe-eigenen van ruimte” over het uitbreiden van het privé
domein (de woning) in de richting van het publiek domein (de straat) of het collectief. Op die manier kun je
een plek in bezit nemen als individu én collectief. Er ontstaat een persoonlijk karakter; men kan zijn of haar
identiteit uitdragen door dingen achter te laten (een bankje, plantenbakken, fiets, speelgoed etc.). Het
bekendste voorbeeld uit de bebouwde omgeving is de voortuin. Door de voortuin te gebruiken voelt het als
een uitbreiding van het privé domein; het buiten-je-huis-op-straat-zitten-gevoel.

DE OVERGANGSZONE | De overgangszone is een ontwerpprincipe dat ik inzet. Het is een plek tussen twee
verschillende domeinen in die zorgt voor zachtere grenzen. Het kan enerzijds bijdragen aan het maken van
contact door het gebruik ervan. Anderzijds creëert het afstand, waardoor de gewenste privacy wordt
gewaarborgd. In veel hedendaagse woningbouwprojecten is dit ontwerpprincipe al zichtbaar. Vaak in
combinatie met een collectief domein. Echter heeft het in mijn ogen meer potentie door er echt mee te
ontwerpen. In mijn ontwerpopgave heb ik dat gedaan.

DE ONTWERPOPGAVE | Als locatie is Katendrecht gekozen; een oude volksbuurt op een schiereiland in
Rotterdam Zuid die sinds 2007 een flinke metamorfose ondergaat met veel diversiteit. Katendrecht is erg
geliefd bij een grote variatie aan mensen. Deze diversiteit heb ik willen behouden door voor uiteenlopende
doelgroepen te ontwerpen. Op die manier hoop ik te bereiken dat er meer begrip ontstaat tussen deze
mensen. Door verschillende mensen samen te brengen verandert het gebruik van de woonomgeving. Er
ontstaat frictie die tot verrassende situaties kan leiden. De doelgroepen die ik heb gekozen zijn een
representatie voor Rotterdam, namelijk gezinnen, studenten en starters.

In het woongebouw is een goede balans tussen het individu – met voor iedere doelgroep een woning op
maat met privé binnenruimtes en een buitenruimte – en het collectief – met een collectief plein, dakterrassen
en diverse binnenruimtes met specifieke functies. Er zijn ruimtes en plekken om te gebruiken, toe te eigenen.
Op die manier krijgt het woongebouw een persoonlijk karakter. Het wordt van de bewoners.
Tussen de verschillende domeinen zijn zachte grenzen gemaakt, overgangszones.

Het ontwerpprincipe van de overgangszone is op diverse manieren vormgegeven. Door deze zachte grenzen
ontstaat interactie tussen het woongebouw en de omgeving, de verschillende domeinen, binnen- en buitenruimtes
en met name de uiteenlopende doelgroepen. Door het gebruik van de verhoogde straatniveaus en
het collectief domein wordt de interactie vergroot en het gevoel van samenhorigheid bevordert.

share item