Vrijdag 30 januari vindt de afstudeerpresentatie plaats van Tiemen Visser (Architectuur), getiteld “Co-Ludo”.

Commissie:
Voorzitter                   : Robert-Jan de Kort (RAVB)
Mentor                       : René Onsia (ONSIA architectuur)
Externe criticus          : Ineke Hulshof (Hulshof Architecten)
Toegevoegde criticus : Gus van Oppen (BETA)

Afstudeerdatum en locatie:
Vrijdag 30 januari om 15u00
Locatie: Paradijslaan 141a, Rotterdam

Co-Ludo is een appartementengebouw met 10 appartementen en een buurtfunctie. Dit transformatieproject is tot stand gekomen op basis van een zelf ontworpen bordspel met dezelfde naam wat met 10 potentiële bewoners is gespeeld. De plattegrond van de casus locatie vormt het spelbord waarop wordt gespeeld.

In deze tijd van woningcrisis, waarin een schreeuwende behoefte is aan meer gezamenlijke woonvormen, helpt het zowel woningzoekenden als architecten en ontwikkelaars om juist voor de mensen die op zoek zijn en willen bijdragen aan een sterke sociale structuur, woonruimte te maken in midden in de stad. Door van gezamenlijke woonvormen transformatie opgaven te maken In plaats van deze nieuwe woonvormen alleen een kans te geven aan de randen van de stad of in een verkozen plotje van een nieuwbouwwijk. Echter, wordt er ondanks de grote hoeveelheid langdurige leegstand steeds minder getransformeerd. “Het laaghangend fruit is op” en de overgebleven locaties zijn om verschillende redenen complex en vragen een nieuwe ontwerpmethode.

Het bordspel wat ik heb ontwikkeld wordt gebruikt om informatie op te halen over hoe potentiële bewoners samen willen wonen en geeft hen handvatten om te verkennen wat de mogelijkheden zijn voor gezamenlijk wonen als groep, als individu en wat past binnen het gebouw. Het helpt de architect om samen met de spelers een indeling te maken en laat spelers beargumenteren waarom bepaalde beslissingen worden genomen zonder te verzanden in eindeloze discussies. Door de gedetailleerde informatie over hoe bewoners interactie met elkaar willen hebben, is het mogelijk op een precieze manier ruimtelijke vraagstukken op te lossen. Deze ontwerpmethodiek is daarmee een gereedschap om moeilijke transformatielocaties te onderzoeken op basis van echte woonbehoeften in plaats van fictieve visies van gezamenlijkheid.

Het bewijs hiervoor wordt gegeven door de gespeelde casus, Van Swindensingel 40 in Schiedam. Dit oude gezondheidscentrum is het toneel voor levendige discussies en gezamenlijke dromen. De grote hoeveelheid opgehaalde informatie en tegenstrijdige behoeften leidt tot een pluriform ontwerp wat gebaseerd is op individuele en gezamenlijke woonbehoeften in plaats van een top-down overkoepelende visie. Het wordt opgebouwd uit mooie fragmenten en heeft specifieke oplossingen die de bewoners passen, terwijl vanaf het eerste begin rekening wordt gehouden met de kwaliteiten van het bestaande gebouw en de omgeving. Dit resulteert in een reëel en fantasierijk ontwerp wat de bewoners en de locatie als een maatpak past.