Vrijdag 29 mei vindt de afstudeerpresentatie plaats van Sucre Wanga (Architectuur), getiteld “Liberated spaces”.

Commissie:
Voorzitter                   : Mark Minkjan (RAVB)
Mentor                       : Jate Bleeker (Team V Architectuur)
Externe criticus          : Irene Feria Prados  (KU Leuven)
Toegevoegde criticus : Eva Ventura (Studio Ventura)

Afstudeerdatum en locatie:
Vrijdag 29 mei om 14u30
Locatie: Kabelweg 22, 1014 BB, Amsterdam

Dit project onderzoekt hoe architectuur kan functioneren als een queer ruimtelijk kader dat breekt met normatieve structuren van controle, representatie en hiërarchie, waaronder aspecten die worden gestuurd door heteronormativiteit en conservatief denken in de gebouwde omgeving. Vertrekkend vanuit de marginalisering van queer gemeenschappen en het verdwijnen van queer ruimtes, wordt het Deutzhuis ingezet als onderzoeksgrond om te analyseren hoe architectuur sociale normen rond gender, seksualiteit en macht materialiseert en reproduceert. De bestaande monumentale structuur van het stadspaleis, met zijn formele entree, representatieve zalen en strikte scheiding tussen publieke en private ruimtes, vormt het vertrekpunt voor een transformatie waarin queer theory wordt ingezet om deze ruimtelijke logica’s te bevragen en te herdenken. Het ontwerp introduceert porositeit, overlappende circulatie en vrije ruimte, waardoor hiërarchische ordeningen plaatsmaken voor fluïde relaties tussen ruimtes en gebruikers. Het Deutzhuis wordt herontwikkeld tot een queer cultureel centrum waar clubruimte, expositieruimte, badhuis en collectieve woonkamers in elkaar overvloeien. Centraal staat de vraag: “Wat gebeurt er wanneer de drempel zelf de belangrijkste sociale ruimte van het gebouw wordt?”

De centrale interventie bevindt zich in de entree van het gebouw. Waar hedendaagse culturele gebouwen de toegang vaak reduceren tot een technische handeling, behandelt dit project de drempel als de meest sociale ruimte van het gebouw. Een tweede, naar binnen geplaatste gevel creëert een bewoonbare façade die functioneert als overgang tussen stad en interieur. Deze ruimte ondersteunt een moment van voorbereiding, ontmoeting en transformatie. Infrastructuur zoals spiegels, lockers en verlichting wordt zichtbaar gemaakt en onderdeel van de architectuur zelf. Doorheen het gebouw ontstaan visuele verbindingen tussen verdiepingen, verschuivende gradaties van openheid en intimiteit en een circulatie die bezoekers laat dwalen in plaats van lineair te bewegen. Historische elementen blijven zichtbaar en worden opnieuw geïnterpreteerd door nieuwe lagen, structuren en atmosferen. Het project stelt daarmee voor om architectuur niet langer te gebruiken als instrument van controlerende verouderde structuren en representatie, maar als een ruimtelijk kader voor collectiviteit, experiment en identiteiten in wording. Het onderzoekt hoe ruimte niet alleen kan tonen wie we zijn, maar ook hoe identiteit juist kan ontstaan tijdens de overgang tussen verschillende werelden.